Kanttekening Kanttekening



Heilige ruimte
Tijdens de ‘Nacht van de Theologie’ op  zaterdag 23 september, werd Claartje Kruijff gekozen tot Theoloog des Vaderlands. De nacht van de theologie is een jaarlijks feestelijk evenement waarbij zichtbaar wordt gemaakt dat vanuit de theologie een belangrijke bijdrage aan het maatschappelijk debat kan worden geleverd. Tijdens deze nacht wordt het beste theologische boek van het jaar gekozen. En dus ook de theoloog van het jaar.
Claartje Kruijff is predikant in de Dominicuskerk in Amsterdam. Ze schreef een prachtig en persoonlijk boek: ‘Leegte achter de dingen’, waarin ze zoekt naar een betekenisvol leven.
Zelf zegt ze over haar verkiezing tot Theoloog des Vaderlands, dat ze niet van plan is om in dit jaar stellige uitspraken te doen en harde posities in te nemen. “Dat kan ik niet zo goed. Iederéén is langzamerhand stellig”, zei ze in Trouw. “Wat maatschappelijke kwesties betreft lijkt alles wel gepolariseerd. Iedereen lijkt wel in het defensief te leven. Ik zie het als mijn taak om te luisteren. Niet direct een standpunt innemen en dat verdedigen. Waarheid zit niet in stellingen. Ik geloof in een heilige ruimte, ook buiten de kerk, een ruimte waar we écht naar elkaar luisteren. Pas als je echt probeert te begrijpen wat je eigen beweegredenen zijn en die van een ander, kun je tot een oordeel komen.”
Het lijkt me een verademing, deze theoloog van het jaar. Iemand die niet mee rent in de opgehitste en koortsachtige rush van meningen en stellige posities. Zich niet laat opjutten door de waan van de dag. Maar iemand die de heilige ruimte bewaakt. Iemand die zelf weg-wijzers heeft gevonden, “een rugzak vol woorden en verhalen”, bijbelse verhalen, die mensen van deze tijd op weg kunnen helpen in hun eigen zoektocht naar betekenisvol leven.
In haar hierboven genoemde boek schrijft Claartje Kruijff over de opgestane Jezus die aan zijn leerlingen verschijnt aan het Meer van Tiberias. Hij vraagt hen of ze iets te eten hebben, voedsel om van te leven, en de leerlingen zeggen ‘nee’. Zij hoort daar de echo in van een vraag, van diepe twijfel. Van vertrouwen dat even helemaal weg kan zijn. Maar, zo zegt ze dan, “het nee van de leerlingen, mijn nee, krijgt niet het laatste woord. ‘Gooi het net de andere kant uit’, krijgen de leerlingen te horen; er is nog een andere kant van het leven. Zoek Mij op een ander spoor. Laat je krampachtigheid en je angsten los, je onzekerheid, je diepe twijfels, en kom. Durf de oversteek te maken en vertrouw. Kom en je zult zien. Daar waar je het niet verwacht, zul je vinden.”
In de heilige ruimte van het luisteren, klinkt de oproep van Hem die ons nodigt om vertrouwen te hebben.
Ds. Evelyn Noltus
 

terug